بررسی اجمالی صورت‌های مالی (استاندارد ۲۴۰۰)
استاندارد بررسی اجمالی صورت‌های مالی — اطمینان محدود و گزارش‌گری
🎯 هدف از بررسی اجمالی
- بررسی اجمالی صورت‌های مالی؛ نوعی رسیدگی محدودتر از حسابرسی است.
- هدف: اظهار نظر درباره عدم برخورد با موارد با اهمیت انحراف از استانداردهای حسابداری.
- این رسیدگی تمام شواهد لازم و کافی برای حسابرسی را تأمین نمی‌کند.
- نتیجه: ارائه «اطمینان محدود» (به شکل منفی/سلبی).
📏 اصول کلی حاکم
- رعایت «آیین رفتار حرفه‌ای» شامل: استقلال، درستکاری، بی‌طرفی، صلاحیت و مراقبت حرفه‌ای، رازداری و رفتار حرفه‌ای.
- اجرای بررسی با تردید حرفه‌ای و توجه به امکان اشتباه یا تحریف با اهمیت.
- گردآوری شواهد کافی و قابل قبول عمدتاً از طریق پرس‌وجو و روش‌های تحلیلی.
📋 نکات اساسی قرارداد
- توافق و مستندسازی شرایط کار در قالب قرارداد.
- تعیین: هدف، مسئولیت مدیریت، دامنه کار، دسترسی به اسناد، شکل گزارش.
- تصریح اینکه بررسی اجمالی از لحاظ کشف اشتباهات/تقلب قابل اتکا نیست.
- تصریح اینکه بررسی اجمالی، حسابرسی نیست و نظر حسابرسی ارائه نمی‌شود.
🔍 روش‌ها و شواهد
- کسب شناخت از عملیات واحد اقتصادی و صنعت.
- پرس‌وجو درباره اصول و رویه‌های حسابداری.
- روش‌های تحلیلی: مقایسه با دوره‌های گذشته، بودجه‌ها و الگوهای صنعت.
- مطالعه صورت‌جلسات مجامع، هیات مدیره و کمیته‌ها.
- دریافت تأییدیه مدیران و بررسی رویدادهای پس از تاریخ ترازنامه.
📄 گزارش بررسی اجمالی
- گزارش باید شامل: عنوان، مخاطب، بند مقدمه، بند دامنه، اظهار اطمینان محدود، تاریخ و امضا.
- در گزارش تصریح می‌شود که بررسی انجام‌شده حسابرسی نیست و نظر حسابرسی اظهار نمی‌شود.
- فرم گزارش می‌تواند: بدون بند توضیحی، مشروط، مردود یا عدم اظهارنظر باشد.
- تاریخ گزارش نباید قبل از تاریخ تصویب صورت‌های مالی توسط هیات مدیره باشد.
📘 بررسی اجمالی اطلاعات مالی میان‌دوره‌ای توسط حسابرس واحد تجاری طبق استاندارد ۲۴۱۰ انجام می‌شود. این استاندارد (۲۴۰۰) برای حسابرسان غیر از حسابرس واحد تجاری است.